'like' ons op facebook! Follow me Subscribe op YouTube
Uw Adobe Flash player is verouderd.
Klik hier om hem te updaten.

Ook Kapaja is er niet meer

Ook Kapaja is er niet meer

2011 is een roerig jaar. In april overleed Tjerk aan koliek. Nog geen 3 weken geleden hebben we afscheid genomen van Beegee en Spike. Sinds vanochtend is ook Kapaja er niet meer.


Kapaja was samen met Beegee de eerste 2 paarden die we aankochten voor de manege. Wat later op de avond kwam Bets en Miranda thuis met Beegee en Kapaja op de trailer. Die avond hebben we ze voor bij huis in een stal gezet omdat we in de manege zelf nog volop met de stallen bezig waren. De volgende ochtend hebben we ze in de wei laten lopen en Kapaja heeft eerst een half uur al bokkend heen en weer gegaloppeerd. Toen keken we elkaar al aan, oei moet dit het beginnerspaard worden.
Al snel bleek dat we heel veel geluk hadden met Kapaja als 1 van de eerste paarden. Ze was altijd vriendelijk met zadelen en wou graag lopen. Heel veel mensen hebben de eerste meters aan de longeerlijn op haar rug gemaakt. Altijd met de oortjes naar voren. Zelfs als je het lichtrijden nog niet in de gaten had en flink stuiterde, bleef ze vrolijk doorlopen. Ze dacht waarschijnlijk, of je nu aanleg hebt of niet, ik zal jou eens leren paardrijden. Daarnaast heeft ze ook heel veel mensen het vertrouwen gegeven in het paardrijden. Ook wanneer je wat verder was kon je nog leuk met haar rijden en liep ze altijd lekker door. Enkel met springen zagen we een andere Kapaja. Dan trok ze naar de hindernis en sprong ze heel hoog en rond. Dit was nagenoeg niet uit te zitten. Hierdoor vloog er wel eens iemand af. Voor ons en de ruiters een fantastisch paard. Of dit nu toeval is geweest of zo heeft moeten zijn, een beter paard om mee te beginnen hadden we niet kunnen wensen. Miranda zou graag nog 2 of 3 van zulke paarden op de manege hebben, echter wanneer je een 2e Kapaja zoekt is ze gewoonweg niet te vinden.


2 jaar geleden werd artrose geconstateerd en zagen we op de foto’s dat haar botten ook slechter werden. Met een homeopatisch middel heeft hij toch nog heel lang soepel door kunnen lopen. Afgelopen zomer brak er een hoeffragment (stukje bot) af en liep ze direct kreupel. In de week erna werden rontgenfoto’s gemaakt waar het losse stuk bot in zijn hoef duidelijk zichtbaar was. Operatief verwijderen ging niet. Er was een kans dat het bot vast zou groeien of in zou kapselen met stalrust. Na 3,5 maand stalrust zijn er nog een keer foto’s gemaakt en lag het stuk bot nog los en was het ook niet ingekapseld. We hebben haar daarna nog 7 weken stil laten staan. Vorige week heeft de veearts haar nog een keer bekeken en zag ook in het lopen geen enkele verbetering. Doordat Kapaja bijna 21 was gaf de veearts aan dat de kans eigenlijk nihil is dat dit nog zal herstellen. Ze kan eigenlijk niet meer zonder pijn lopen en dat zie je ook als ze loopt. Gisteren heeft ze nog een dag in de wei gelopen met Hiolita en Guus. Dan wou ze graag weer even rennen en bokken, maar zag je dat ze zich inhield en begon te hinken wanneer ze te gek had gedaan. Na het laatste veearts bezoek wisten we dat het niet meer met haar goed zou komen. Vanochtend hebben we dan ook afscheid van haar genomen.



Overig nieuws